CEL PROJEKTU CHEOPS
Celem „Projektu Cheops” jest doprowadzenie do badań archeologicznych na terenie Egiptu i odkopanie dwóch niezwykle ważnych obiektów:
Wielkiego Labiryntu opisanego przez Herodota, oraz grobowca faraona - budowniczego Wielkiej Piramidy.
Informacje o lokalizacji obydwu obiektów są przekazywane przez mieszkankę Wrocławia, panią Lucynę Łobos od maja 2001 roku (patrz „Historia projektu”). Sposobem przekazu jest głównie hipnotyczna regresja wieku. Zdolności Lucyny Łobos można przyrównać do tych, które posiadały takie znane osobistości jak: słynny polski jasnowidz Stefan Ossowiecki, amerykanin Edgar Casey, czy ksiądz Czesław Klimuszko, choć u pani Lucyny są one ukierunkowane w zupełnie inną stronę niż u wymienionych przed chwilą osób. Lucyna jest medium i jej zdolności dotyczą przede wszystkim oceny obecnej sytuacji na świecie i wskazują niezwykły sposób rozwiązania istniejących problemów. Sposób tak prosty i logiczny, że upłynęło kilka lat, zanim grupa współpracująca z panią Lucyną zorientowała się, że tak naprawdę chodzi tu o ratunek dla ludzi i Ziemi.
Obecne napięcia na Ziemi, terroryzm, narastające konflikty międzyludzkie, postępujące zmiany klimatyczne można traktować jako fatalną falę zbiegów okliczności lub – jako pewien wyłaniający się wzorzec, swoistą prośbę, aby zwrócić uwagę na zbliżające się zmiany na Planecie Ziemia. Te sprawy, ze szczególnym uwzględnieniem globalnego ocieplenia, opisane zostały w raporcie do Pentagonu opracowanym przez grupę naukowców amerykańskich na zamówienie pana Andrew Marshall, dyrektora The Pentagon Office of Net Assessment, Informacje o tym raporcie opublikowane zostały w artykule napisanym przez Marka Townsend i Paula Harris w The Observer, z dnia 22 lutego 2004.
PROEKT CHEOPS jest więc Projektem Ratowania Ziemi i opiera się na założeniu, że cywlizacje, które istniały na Ziemi w czasach budowy Wielkiej Piramidy przewidziały niebezpieczeństwa zagrażające naszej planecie w czasach obecnych i stworzyły system zabezpieczenia, który po prostu trzeba uaktywnić w odpowiednim czasie. Według przekazów Lucyny – kluczem do tego systemu jest mumia faraona Cheopsa oraz Wielka Piramida. Czas jest teraz.
Sama wiedza dotycząca położenia grobowca, którą posiadamy już od maja 2001 roku niestety nie jest wystarczającym argumentem dla odpowiedzialnych za decyzje autorytetów przede wszystkiem ze względu na sposób jej uzyskania. Dlatego też, aby cały projekt mógł być zrealizowany przy współudziale archeologów, którzy na ogół stronią od informacji o charakterze „nienaukowym” i aby ludzie, którzy decydują o wydaniu pozwolenia, ci, którzy są w stanie sfinansować tego typu przedsięwzięcie oraz ci, którzy będą przeprowadzać badania w terenie mieli pewność, że nie jest to fantazja, projekcja wybraźni, czy próba zwrócenia na siebie uwagi – trzeba było przekazy Lucyny Łobos uwiarygodnić. Dlatego, w trakcie jego rozwoju, projekt został podzielony na trzy etpapy:
1. Pierwszy etap: wykopaliska w Polsce na górze Ślęża koło Sobótki w pobliżu Wrocławia. Jest to etap najprostszy i względnie niedrogi, gdyż dotyczy naszego polskiego „podwórka”. W czasie kilku sesji z Lucyną Łobos otrzymaliśmy informacje co kryje Góra Ślęża i jak dotrzeć do skarbów historycznych, które – według przekazów Lucyny - są tam ukryte od czasów Bolesława Chrobrego. Po wielu trudnościach i przeszkodach natury formalnej etap ten zaczął być realizowany 17 sierpnia 2004 przez ekipę archeologów z Uniwersytetu Wrocławskiego pod kierownictwem dr Aleksandra Limisiewicza (patrz „Ślęża – stan obecny badań”). Fragmenty niektórych sesji dotyczących tego tematu można znaleźć w dziale „Ślęża-sesje”. Etap ten jest w dalszym ciągu nieskończony, gdyż prace zostały zatrzymane w maju 2006 roku, ale udowodnił on w sposób jednoznaczny, ze informacje płynące przez Lucynę sa wiarygodne i sprawdzalne na poziomie fizycznym poprzez badania archeologiczne.
2. Drugi etap: wykorzystanie wyników uzyskanych w czasie tych wykopalisk do uwiarygodnienia informacji uzyskiwanych poprzez Lucynę oraz stworzenie swoistego punktu odniesienia do otrzymania pozwolenia na badania w Egipcie w celu odkopania komnat tzw. Wielkiego Labiryntu w Giza, opisanego przez Herodota. Według tego opisu Labirynt posiada około 3000 pomieszczeń, ale do tej pory nie został odnaleziony. Dzięki Lucynie posiadamy informacje o lokalizacji wejść do Labiryntu i do tzw. „Złotych Komnat”. Ten etap został rozpoczęty w marcu 2008, kiedy zostało wydane pozwolenie Najwyższej Rady Starożytności na badania w rejonie Nekropolii w Hawarze (Fayum). Tam właśnie spodziewane jest odnalezienie wejść do Wielkieg Labiryntu. W dniu 7 kwietnia 2008 roku została podpisana oficjalna umowa pomiędzy Uniwersytetem Wrocławskim a Uniwersytetem w Kairze dotyczące tych badań. Trwały one do końca roku 2008 oraz zostały ponownie podjęte w marcu 2009.
3. Trzeci etap: Odkrycia archeologiczne dotyczące Wielkiego Labiryntu powinny przekonać władze Egiptu i przyczynić się do uzyskania pozwolenia na wykopaliska w miejscu, gdzie jest wskazane położenie grobowca, czyli na terenie Gizy w pobliżu Wielkiej Piramidy. W lutym 2006 roku zostały tam wykonane badania georadarem przez prof. Mohameda Abbasa z Narodowego Instytutu Astronomii i Geofizyki w Kairze, które były finansowane przez polską fundację Wspierania Badań Archeologicznych „Dar Światowida“, oraz amerykańską fundację „The Mysteries of the World“. Badania zostały wykonane w punktach pokazanych przez Lucynę Łobos i wykazały wyraźne anomalie na głębokości 25-30 metrów pod poziomem ziemi, sugerujące istnienie potencjalnych znalezisk archeologicznych.